Battles

Mirrored

στο 18

{[στην ψυχρη autechre ηλεκτρονικη η warp βρηκε και το ζωντανο -rock ας πουμε- συμπληρωμα της]
[ποιος ειπε οτι η μουσικη χρειαζεται συναισθημα για να ειναι συναρπαστικη?

]}

Saul Williams

The Inevitable Rise and Liberation
οf Niggy Tardust!

στο 19

What's a song worth if you can't fuck to it?
I wanna move deep in the gut of it
What's the right kind of behavior?
to qualify as someone's savior?

UNKLE

War Stories

στο 20

Stood up on the side of the earth
Thrown back to the track to the dirt
Two thread lose an hour a day
We're miles adrift, we're inches away

τοπ 20

Τελευταιος μηνας και ξεκιναμε την ανα ημερα δημοσιευση των 20 αγαπημενων μας δισκων για την χρονια στα πλαισια του συνολικου τοπ που οργανωνει ο gone4sure. Δυστυχως θα τον απογοητεψω καθοτι δεν εχω αντιστοιχο τοπ για τα χειροτερα. Ε δεν ακουω μουσικη που δεν μου αρεσει..

Spaced Out

Για καθε συστημα αναφορας υπαρχει ενα αλλο μεγαλυτερο να το ορισει, υπερσυνολα μεσα σε υπερσυνολα, ο μεγαλος μας Ηλιος δεν ειναι δα και τοσο μεγαλος, μεγαλες ειναι οι ιδεες μας που υποτιθεται οτι ζουν οταν ο ανθρωπος πεθαινει, οι ιδεες ομως χρειαζονται υλικα αγαθα για να διατηρηθουν, να μεταβιβαστουν, να ταξιδεψουν, η Ριπλει ουρλιαζε για να γλιτωσει απο το Alien αλλα στο διαστημα κανεις δεν ακουει την κραυγη σου, λογικο αφου στο κενο δεν υπαρχει τιποτα για να ταλαντωθει αλλα και αυτο ισως καποτε αλλαξει, ο Moby ελεγε μαλακιες, δεν ειμαστε φτιαγμενοι απο αστερια, ειμαστε αστερια, η καποιο αλλο ειδος σωματων, ετσι κι αλλιως και αυτα αλλαζουν συνεχως, ο Πλουτωνας υποβαθμιστηκε αφηνοντας το ηλιακο μας συστημα εδω και ενα χρονο με οκτω πλανητες που πληρουν τον νεο ορισμο του να εισαι πλανητης. Αν εβγαινε και ενας νεος σωστος ορισμος για το τι ειναι ανθρωπος, ποσο θα μειωνονταν ο πληθυσμος?

Driver's Block

Speak

Το καλο του να κοιμασαι πολυ καποιες μερες ειναι οτι καποιες αλλες δεν κοιμασαι καθολου. Ετσι (εντος αλλων) μπορεις να βλεπεις καποια πραγματα που τα καναλια πετανε στις μεταμεσονυχτιες ωρες. Ετσι πετυχα ξανα το Monster's Ball (οπως και το καλοκαιρι, ιδια ωρα, δεν ηξερα τιποτα για αυτο και με ειχε αφησει αφωνο) και η δευτερη θεαση του με αφησε ακομα πιο γεματο, ο Billy Bob Thornton εξαιρετικος, ηρεμη μουσικη, δυνατα γεγονοτα χωρις μεγαλοδραματα, αποτομες αλλαγες και παραξενες αντιδρασεις, γλυκοπικρες, σκληρες, οπως ακριβως συμβαινουν στην ζωη. Και μετα πετυχα αυτο το αμιλητο κοριτσι:

Αλλη μια πονεμενη εφηβικη ιστορια, δοσμενη ομως και αυτη χωρις εξαρσεις και φανφαρες, μονο με απλοτητα, κυνισμο, χιουμορ και μια υπεροχη ερμηνεια απο την 13χρονη τοτε πρωταγωνιστρια. Η οποια στο τελος καταληγει καπου στα τελευταια λογια του Thornton: "We're going to be all right."

Ξανα

Zεστος πρωινος καφες γινεται κρυος βραδινος, τα χιλιομετρα περνανε, η μερα δεν περναει, η νυχτα περναει ομως με τους ιωδεις ουρανους των Black Light Burns. Σε μια χαλαρη περιοδο πηρα μια μικρη παραταση διακοπων, ισως γιατι η νεα χρονια θα ταιριαζε καλυτερα να αρχιζε τελη Σεπτεμβρη. Ολοι και ολα ξαναπαιρνουν τους συνηθισμενους ρυθμους τους: τα megabytes ρεεουν, τα οχηματα στριμωχνονται και ο πατος αυτης της πυραμιδας, οι άνθρωποι, απλα τρεχουν.

Οι πρωτευουσες μαζεψαν και παλι το αιμα τους πισω.

ΚαλοΧερι

Παλι μηχανηματα χαλανε ταυτοχρονα, τελικα αυτα ειναι που δεν αντεχουν στον καυσωνα. Δεν υπαρχει τιποτα ωραιοτερο απο την ηρεμια του καλοκαιριου, τουλαχιστον αυτην πριν τις διακοπες. Οι μεγαλες πολεις ειναι τοσο ωραιες αδειες, βεβαια καθε καλοκαιρι ετσι ειναι αλλα καθε καλοκαιρι το εκτιμαω ολο και πιο πολυ. Αλλα για να τηρηθει η Ισορροπια, πρεπει να βρεθει και πολυκοσμια. Στο αμαξι (οσο απο αυτο δουλευει) και το μπουλο. Δρομο.

photo by Kostas2000

Καστρα

Ich bau dir ein Zauberschloss, wie im Märchenland
Hoch über den Wolken, bleiben wir beide unerkannt
Für uns beide dort die Zeit stillsteht
Κein weiterer Τag ohne dich vergeht
Tausend Jahre sind ein Tag
Tausend Jahre sind ein Tag

Θα σου χτισω ενα μαγικο καστρο, οπως στη χωρα των Παραμυθιων

Καλοκαιρι με αδειο κεφαλι και αδειο κομπιουτερ, ξεθαψα κασσετες (παραμενοντας παντα σε dark/goth κτλ καλοκαιρινους ρυθμους) και οτι βρηκα καλο το κατεβασα, για να ακουσω επιτελους και τις υψηλες συχνοτητες που τοσα χρονια μου στερουσε η μαγνητικη ταινια απο τοσα αγαπημενα τραγουδια. Η σημερινη ημερα ανηκε στους In Strict Confidence, μια λευκη κασσετα σε πληρη αντιθεση με το περιεχομενο της (γραμμενη απο τον αρχοντα του Σκοτους που τωρα ζει πολυ πιο βορεια απο εδω) που ηταν για χρονια η διοδος απο τα βαθη της Γερμανιας στα βαθη της Τριανδριας, βεβαια τωρα υπαρχει full αμφιδρομη 192Kbps επικοινωνια με την εκει σκηνη αλλα οπως και να 'χει, τα μαγικα καστρα μονο να τα φανταστεις μπορεις. Τα τραγουδια ομως υπαρχουν για να σε συνεπαιρνουν (οπως και τα παραμυθια), μα σιγα μην της τα χτισεις κιολας. Εκει πανω παντα βλεπεις την πολη στα καλυτερα της. Αλλα οι ταβερνες εχουν ψιλομπαγιατικα κρεατα.

50 Ways To Love Your Leaver

Απο τις σπουδαιοτερες μπαντες οι Electric Mayhem. Μια παλια εκπληκτικη διασκευη στο γνωστο πολυδιασκευασμενο ασμα του Paul Simon. Αφου ο βατραχος κατρακυλαει στο σπιραλ...

Sad Kermit

Ο μικρος βατραχος επεσε στον βουρκο.
Mε επιασε καταθλιψη οταν ειδα τον Κερμιτ να τραγουδαει το Hurt των ΝΙΝ. Ειδικα στο πλανο με τον Jim Henson πισω στην κορνιζα. Το αγαπημενο μου ποτηρι ηταν δωρο και εχει επανω την πρασινη φατσα του. Τα Μαπετς ηταν απο τις πιο διασκεδαστικες σειρες και οταν τα ειδα και μεγαλυτερος (παλιοτερα που τα εβαζε το Mega τα χαραματα) συνειδητοποιησα οτι ηταν και απο τις εξυπνοτερες. Η ζωη τα φερνει δυσκολα, ακομα και για ενα μαπετ. Τουλαχιστον οταν δεν ειναι κομματια απο τα απειρα ναρκωτικα+αλκοολ που παιρνει, παιρνει την κιθαρα του και τραγουδαει μεχρι και Elliott Smith. Και ανετα η Buckley-κη του διασκευη στο Hallelujah περναει στις πρωτες θεσεις απο οσες εχω ακουσει. Οσο για το δικο του Rainbow Connection, η νεα του εκτελεση ειναι απλα θανατηφορα. Ο μικρος βατραχος αλλαξε ολες τις συγχορδιες σε μινορε.

Run Run Run

Αποτελωντας εξαιρεση στην ρουτινα της καθημερινοτητας, τις Πεμπτες συχνα μου επιτρεπεται να ξυπναω πιο αργα, κακως ομως καθοτι πιο αργα ξεκινανε και τα εργα φυσικου αεριου που ακομα δεν τελειωσανε και την φορα αυτη περικυκλωσανε το αυτοκινητο μου, δεν είχα και το discman μου μαζι, ουτε walkman, απλα walk man!, περπάτημα, αντε βρες ταξί τελευταια στιγμη, σκεφτομουνα ο προηγουμενος δίσκος NIN να λεγοτανε With Feet, παραδοξως επεσα σε καποιον ταξιτζη που αν και λιγο αργος (σε ταχυτητα οδηγησης) ακουγε ογδοντα οκτω μισο, εκανα ομως την διαδρομη προς την δουλεια μου μετα απο αρκετο καιρο ως συνοδηγος και αυτο και μονο αξιζε.

Το βραδυ αλλαγη δυο λεωφορειων για το σπιτι, το κακο με το αυτοκινητο ειναι οτι απομονωνεσαι, χανεις τον κοσμο, οχι οτι ειναι και τοσο απαραιτητος, διασταυρωνοντας ομως βλεμματα χαρτογραφεις την γειτονια σου, απο τον κουρασμενο περιπτερα ως την κοκετιτσα φοιτητρια, πιο ambient απο ολα τα lp του Brian Eno, απο τον σιωπηλο γεροντακο ως την φωνακλαδικη "αναποφασιστη για το dvd της βραδιας" παρεα, πιο industrial απο ολα τα lp των throbbing gristle, η σταση που κατεβαινω ειναι το τελος μιας πλευρας βινυλιου που εχει την δευτερη του αχαρακτη.
Διοτι ολα χωραγανε στη πρωτη.