Scripra Manent

Οταν rainman καλεί, o driver πάντα απαντεί:

και άντε να διαλέξεις από τόσα χαρτιά σε τόσα μέρηκαλό το πληκτρολόγιο, αλλά το μελάνι είναι αξεπέραστοπολυδιάστατο, τονίζει ότι χρειάζεται από μόνο τουκαι αν χρειαστεί, θα ξεβάψει από μόνο του.

Αυτό που μου αρέσει και δεν θα σταματήσω να το χρησιμοποιώ για όσα από τα γραπτά μου έχουν σημασία (για μένα) είναι η πλήρης εικόνα που παίρνω από εκείνες της στιγμές της συγγραφής. Μέχρι και το σάλιο που βάζω όταν ξεραίνεται η άκρη του. Και με αίμα είχα δοκιμάσει μια φορά που είχα κοπεί (την είδα Ντε Σαντ), ήταν ωραία η αίσθηση, αλλά όχι και να ανοίγομαι κυριολεκτικά για να ανοίγομαι λεκτικά. Ένα μισοτελειωμένο κομμάτι βλέπετε παραπάνω. Έχει τρια και κάτι χρόνια που είναι έτσι. Πριν ένα χρόνο που το κοιτούσα με ελαφρώς βρεγμένα χέρια το μουτζούρωσα κάπως άθελά μου, αλλά σκέφτηκα "έτσι καλύτερα". Ή θα τελειώσει κάποτε, ή θα ξεβάψει εντελώς.

Sleevefaces

Ανάρτησε στο blog σου τρία SleeveFaces. (Σημ: παίρνουμε έναν δίσκο βινυλίου ο οποίος στο εξώφυλλο του έχει μια εικόνα, κυρίως ένα πορτραίτο αλλά και όχι μόνο, το προσαρμόζουμε πάνω στο δικό μας πρόσωπο ή σώμα και τέλος τραβάμε φωτογραφία το αποτέλεσμα). Τράβηξε κατά προτίμηση την φωτογραφία μόνος σου, είναι πιο δύσκολο αλλά έχει πλάκα.

Το τσίμπησα από τα καταπληκτικά sleevefaces του Τερτουλιάνου!

Το Κοντινό Βιβλίο

Με το που διάβασα για το blogo-βιβλιο-παιχνίδι από τον Μιχάλη ο space station του SomaFM αρχισε να παίζει το ομώνυμο από το Lifeforms των FSOL (οπότε το θεώρησα κάπου είδους σημάδι) και η αλήθεια είναι ότι βρίσκομαι στο γραφείο του πατέρα μου οπότε είναι λίγο δύσκολο να ακολουθήσω τους κανόνες:

1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.

2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).

3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.

4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).

5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

Ο λόγος είναι ότι όλος ο τοίχος πίσω μου είναι μια μεγάλη βιβλιοθήκη, μάλιστα έχει και μερικά δικά μου εδώ που μου "βούτηξε" (όπως τις Ήσυχες Μέρες Στο Κλισί του Μίλλερ ή Τον Κυνηγό Του Σκότους του Λάβκραφτ) αλλά πρέπει να σηκωθώ στις μύτες να τα πιάσω αυτά. Οπότε αρπάζω ότι βρω πίσω μου και...


To βιβλίο ονομάζεται Μνήμη Της Πέτρας του Θωμά Σιδέρη. (λεύκωμα για τα πέτρινα δημοτικά σχολεία της ηπειρωτικής Ελλάδας, οπότε παραβλέπω τον κανόνα και βάζω όλη τη σελίδα). Σειρά σε Ζpi, Comeraincomeshine και στον θρυλικό hybrid.

[Ο SomaFM παίζει ένα υπέροχο κομμάτι του Banco De Gaia (και με τι τίτλο!): Fake It Till you Make It.]

Tραγούδια που με αγγίζουν - Μπλογκοπαίχνιδο

<< Με μια μικρή καθυστέρηση και κατόπιν ευγενικότατης πρό/σ/κλησης του φίλτατου Stereotype, παρουσιάζω κι εγώ κάποια από τα τραγούδια που με αγγίζουν. Από πολύ μικρός συνδέω μονίμως καταστάσεις, εποχές, γεγονότα και πρόσωπα με κάποιο τραγούδι η μελωδία οπότε η επιλογή ήταν πολύ δύσκολη και σίγουρα αδικώ πολλά άλλα κομμάτια που δεν αναφέρω. Τραγούδια που έχεις σιγοτραγουδήσει, που πολλές φορές πιστεύεις πως έχουν γραφτεί για σένα, και με το που ακούς τις 3 πρώτες νότες τους είναι ικανά να σε ταξιδέψουν σε διάφορες αναμνήσεις του παρελθόντος με έντονες εικόνες και συναισθήματα. >>

Άλλη μια ωραία αφορμή να παραθέσουμε τραγούδια που αγαπάμε, οπότε χωρίς πολλή σκέψη παραθέτω τα παρακάτω. Εντελώς τυχαία (και καλά) είναι όλα από τα 90s, βασικά μου ήρθανε και άλλα αλλά δεν υπήρχαν σε βιντεο.
Οι αναγνώστες καλούνται να βάλουν τα δικά τους.

Καλή Χρονιά παρεπιπτόντως!


Screamager / Therapy?


Thirty-Three / The Smashing Pumpkins


Hotellounge (Be The Death Of Me) / dEUS


I Break Horses / Smog


Tετράδα-καθρέφτης μιας άλλης εποχής, κομμάτια που έτυχε μεγαλώνοντας να μείνουν για πάντα μέσα μου, θυμίζοντας πολλά και διάφορα. Κάπως σαν τις ουλές στο δέρμα. (Μόνο που αυτές αφαιρούνται αν θέλεις..)

5 και στο χερι

Συνεχιζω ως παρακλαδι του παιχνιδιου απο το post του Zpi.

+. Αγαπημενος μου ηρωας ειναι ο Freddy Krueger. Παντα ηθελα την δυναμη του να μπαινω μεσα στα ονειρα των αλλων και να τα κανω οτι θελω. Πριν πολλα χρονια ειχα κατασκευασει και ενα γαντι με λεπιδες στα δαχτυλα. Παρεμεινα ομως ενας απλος ανθρωπος.

+. Το "μαυρο" μου προκαλει καταθλιψη.

+. Η πρωτη μου μπαντα καπου στην ηλικια των 8 ηταν οι The Kitchen, οπου με τον αδερφο μου χτυπαγαμε με διαφορους ρυθμους ο,τι βρισκαμε στο τραπεζι οταν τρωγαμε. Κρατησαν κανα δυο χρονια. Πλεον σε καμια οικογενειακη γιορτη γινεται που+που κανενα reunion.

+. Στην πρωτη Δημοτικου παντα γυρνουσαμε σπιτι μετα το σχολειο με δυο φιλους ακολουθωντας τις γραμμες του τρενου (hometown: Τρικαλα) και ενα μεσημερι οταν περναγε το τρενο δεν κατεβηκα απο τις ραγες, αρχισα να χοροπηδαω, το τρενο σταματησε. Μπορει να με σκοτωνε αλλα μου αρεσε. Οχι ομως και του οδηγου που κατεβηκε και αρχισε να με κυνηγαει. Δεν με επιασε.

+. Μερικες φορες οδηγω απροσεχτα. Μολις χτες χανοντας τον ελεγχο στριφογυρισε το αμαξι μου και βρεθηκα εκτος πορειας να κανω σβουρες σε μεγαλο δρομο πολλων λωριδων κυκλοφοριας αντιθετα στο ρευμα. Σχεδον Crash. Μπορει να με σκοτωνε αλλα μου αρεσε. Οχι ομως στους αλλους 2 συνεπιβατες.

Η πασα προς τα λιγοστα μου links..