Black Sun (In a White World)

Give me 69 years

Another season in this hell

Its all sex and death as far as I can tell. 

Βlack Σun εδώ

Μπραζιλ

Then tomorrow was another dayThe morning found me miles away

With still a million things to say

Now when twilight dims the sky above
There’s one thing I’m certain of

Return I will
To old Brazil

(τάσεις φυγής για σήμερα...
ακούω τη μουσικη από την ομώνυμη ταινία του Γκίλλιαμ
βέβαια το γραφείο μου δεν είναι τόσο στριμωγμένο
ούτε είμαι τόσο βαθιά χωμένος στο σύστημα
ή τουλάχιστον δεν το νιώθω ακόμα)

Run Run Run

Αποτελωντας εξαιρεση στην ρουτινα της καθημερινοτητας, τις Πεμπτες συχνα μου επιτρεπεται να ξυπναω πιο αργα, κακως ομως καθοτι πιο αργα ξεκινανε και τα εργα φυσικου αεριου που ακομα δεν τελειωσανε και την φορα αυτη περικυκλωσανε το αυτοκινητο μου, δεν είχα και το discman μου μαζι, ουτε walkman, απλα walk man!, περπάτημα, αντε βρες ταξί τελευταια στιγμη, σκεφτομουνα ο προηγουμενος δίσκος NIN να λεγοτανε With Feet, παραδοξως επεσα σε καποιον ταξιτζη που αν και λιγο αργος (σε ταχυτητα οδηγησης) ακουγε ογδοντα οκτω μισο, εκανα ομως την διαδρομη προς την δουλεια μου μετα απο αρκετο καιρο ως συνοδηγος και αυτο και μονο αξιζε.

Το βραδυ αλλαγη δυο λεωφορειων για το σπιτι, το κακο με το αυτοκινητο ειναι οτι απομονωνεσαι, χανεις τον κοσμο, οχι οτι ειναι και τοσο απαραιτητος, διασταυρωνοντας ομως βλεμματα χαρτογραφεις την γειτονια σου, απο τον κουρασμενο περιπτερα ως την κοκετιτσα φοιτητρια, πιο ambient απο ολα τα lp του Brian Eno, απο τον σιωπηλο γεροντακο ως την φωνακλαδικη "αναποφασιστη για το dvd της βραδιας" παρεα, πιο industrial απο ολα τα lp των throbbing gristle, η σταση που κατεβαινω ειναι το τελος μιας πλευρας βινυλιου που εχει την δευτερη του αχαρακτη.
Διοτι ολα χωραγανε στη πρωτη.

Έξω

Outside

The storm clouds gathering

Moved silently along the dusty boulevard.