Και Για Να Μην Ξεχνιόμαστε

Dreamy Girl, Dreamy Songs

Το Κοντινό Βιβλίο

Με το που διάβασα για το blogo-βιβλιο-παιχνίδι από τον Μιχάλη ο space station του SomaFM αρχισε να παίζει το ομώνυμο από το Lifeforms των FSOL (οπότε το θεώρησα κάπου είδους σημάδι) και η αλήθεια είναι ότι βρίσκομαι στο γραφείο του πατέρα μου οπότε είναι λίγο δύσκολο να ακολουθήσω τους κανόνες:

1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.

2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).

3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.

4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).

5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

Ο λόγος είναι ότι όλος ο τοίχος πίσω μου είναι μια μεγάλη βιβλιοθήκη, μάλιστα έχει και μερικά δικά μου εδώ που μου "βούτηξε" (όπως τις Ήσυχες Μέρες Στο Κλισί του Μίλλερ ή Τον Κυνηγό Του Σκότους του Λάβκραφτ) αλλά πρέπει να σηκωθώ στις μύτες να τα πιάσω αυτά. Οπότε αρπάζω ότι βρω πίσω μου και...


To βιβλίο ονομάζεται Μνήμη Της Πέτρας του Θωμά Σιδέρη. (λεύκωμα για τα πέτρινα δημοτικά σχολεία της ηπειρωτικής Ελλάδας, οπότε παραβλέπω τον κανόνα και βάζω όλη τη σελίδα). Σειρά σε Ζpi, Comeraincomeshine και στον θρυλικό hybrid.

[Ο SomaFM παίζει ένα υπέροχο κομμάτι του Banco De Gaia (και με τι τίτλο!): Fake It Till you Make It.]

Μπραζιλ

Then tomorrow was another dayThe morning found me miles away

With still a million things to say

Now when twilight dims the sky above
There’s one thing I’m certain of

Return I will
To old Brazil

(τάσεις φυγής για σήμερα...
ακούω τη μουσικη από την ομώνυμη ταινία του Γκίλλιαμ
βέβαια το γραφείο μου δεν είναι τόσο στριμωγμένο
ούτε είμαι τόσο βαθιά χωμένος στο σύστημα
ή τουλάχιστον δεν το νιώθω ακόμα)

Treeχες

Δε θυμάμαι που είχα πρωτοακούσει/δει/διαβάσει την φράση -ούτε καν πως ακριβώς ήταν διατυπωμένη- αλλά ήταν κάπως έτσι: "οι άνθρωποι δεν είναι δέντρα, δεν πρέπει να μένουν κάπου ριζωμενοι". Και αν το τραβήξεις λίγο χωρίς νόημα λες: μην κολλάς σε έναν άνθρωπο, γιατί τότε κολλάς στο δέντρο και δεν βλέπεις το δάσος: όλους τους ανθρώπους, την πόλη, την κοινωνία. Και εκείνη η μπάντα, οι Forest For The Trees, σύμφωνα με αυτά θα ήταν: Κοινωνία Για Τους Ανθρώπους. Σαν προεκλογικό motto ακούγεται. Σε έναν τέλειο κόσμο δεν θα υπήρχαν καν motto. Μόνο μοτοκούζι, unknown pleasures και η feist σε metal side-project.

Μέχρι τότε όμως η αντλία βενζίνης θα συνεχίζει να με αφήνει όπου να'ναι.

In Omnia Paratus

Για τη νέα χρονιά αποφάσισα να μη βαριέμαι τόσο.
Συνεπώς θα αρχίσω να χρησιμοποιώ και τόνους στα ηλεκτρονικά γραπτά μου.

Παράτησα πολλά πράγματα από την προηγούμενη χρονιά. Ως συνέπεια κάποια άλλα παράτησαν εμένα. Ίσως να έκανα και λάθος, θα δείξει αργότερα φαντάζομαι.Από τα λίγα όμως που έμαθα από τα λάθη μου και από τα περισσότερα που έμαθα από τα λάθη των άλλων είναι ότι πρέπει δέχεσαι τις συνέπειες των αποφάσεών σου.Και ακούγοντας το Clocks Don't Bring Tomorrow του Tom Vedvik ξέρω ότι η ετοιμότητα είναι όσο απαραίτητη και το οξυγόνο.

Και θα βάλω επιτέλους το βινύλιο του Reminder της Feist που τόσο καιρό μόνο κοιτάζω στο πικαπ.

Και ας σκονιστεί.

Tραγούδια που με αγγίζουν - Μπλογκοπαίχνιδο

<< Με μια μικρή καθυστέρηση και κατόπιν ευγενικότατης πρό/σ/κλησης του φίλτατου Stereotype, παρουσιάζω κι εγώ κάποια από τα τραγούδια που με αγγίζουν. Από πολύ μικρός συνδέω μονίμως καταστάσεις, εποχές, γεγονότα και πρόσωπα με κάποιο τραγούδι η μελωδία οπότε η επιλογή ήταν πολύ δύσκολη και σίγουρα αδικώ πολλά άλλα κομμάτια που δεν αναφέρω. Τραγούδια που έχεις σιγοτραγουδήσει, που πολλές φορές πιστεύεις πως έχουν γραφτεί για σένα, και με το που ακούς τις 3 πρώτες νότες τους είναι ικανά να σε ταξιδέψουν σε διάφορες αναμνήσεις του παρελθόντος με έντονες εικόνες και συναισθήματα. >>

Άλλη μια ωραία αφορμή να παραθέσουμε τραγούδια που αγαπάμε, οπότε χωρίς πολλή σκέψη παραθέτω τα παρακάτω. Εντελώς τυχαία (και καλά) είναι όλα από τα 90s, βασικά μου ήρθανε και άλλα αλλά δεν υπήρχαν σε βιντεο.
Οι αναγνώστες καλούνται να βάλουν τα δικά τους.

Καλή Χρονιά παρεπιπτόντως!


Screamager / Therapy?


Thirty-Three / The Smashing Pumpkins


Hotellounge (Be The Death Of Me) / dEUS


I Break Horses / Smog


Tετράδα-καθρέφτης μιας άλλης εποχής, κομμάτια που έτυχε μεγαλώνοντας να μείνουν για πάντα μέσα μου, θυμίζοντας πολλά και διάφορα. Κάπως σαν τις ουλές στο δέρμα. (Μόνο που αυτές αφαιρούνται αν θέλεις..)

Feist

The Reminder

στο 1

he's my Brandy Alexander
always gets me into trouble

( ειτε τραγουδαει για κοκτειλ,
ειτε προφερει το carelessly τονιζοντας το Leslie,
η feist αρχιζει και μαγευει τους παντες

οτι πιο φρεσκο+ομορφο για φετος )

Ulver

Shadows Of The Sun

στο 2

{ απο τις black metal εποχες μεχρι και σημερα
στον πιο ευηχο δισκο τους
οι νορβηγοι αυτοι συνεχιζουν να κινουνται στην μεγαλη νυχτα

και οταν με το καλο η μερα ξεκινησει
παραμενουν στις σκιες }

Interpol

Our Love To Admire

στο 3

here i've been living on roofs made from sin
i put an outward, "Begin, begin."

here i've been lucid i'm living within
inwardly urgent and sinking again

( οι interpol διχασαν αρκετα το κοινο φετος.
ο δισκος αυτος ηταν μαλλον μονο για τους πιο φανατικους fan.
αυτους που πληρωνουν και τα special editions... )

Bill Callahan

Woke On A Whaleheart

στο 4

"We stand under it, but we don’t understand it."

Grinderman

Grinderman

στο 5

we're sick and tired of all this self serving grieving
all we wanted was a little consensual rape in the morning
and maybe a bit more in the evening
we are scientists
we do genetics
we leave religion
to the psychos and fanatics

:wumpscut:

Body Sensus

στο 6

( H o m o G o t i k u s I n d u s t r i a l i s )
( αυθεντικο Γερμανικο χαρμανι )

Rafael Anton Irisarri

Daydreaming

στο 7

[ κατι ambient δε θα μπορουσε να λειπει. daydreaming οσο δεν παει. ]